Παρασκευή, 21 Δεκεμβρίου 2007

Ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΙΝΟΣ



Εις μνήμη Κ.Καβάφη


Στον ποιητή των ποιητών,
- ονόματα,δε λέμε-.
Την πένα του, δοξάζουμε
το πάθος του,..το κλαίμε.
=====================


Ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΙΝΟΣ

Δεν πρόσεξες σαν έχτιζαν,
τριγύρω σου,τα ΤΕΙΧΗ,
γιατί..εκοιλοπόναγες,
για να γεννούν..οι στίχοι.

Ευάριθμους,.. συνέλαβες,
στης ηδονής την κλίνη,
κι ΟΜΝΥΕΙς,να μη ξαναρθεί,
στιγμή, καθώς ..εκείνη.

ΘΥΜΗΣΟΥ...Εκαθόντανε,
στου κρεβατιού την κόχη.
Παρακαλείς,γονατιστός,
κι αυτός,σου λέει,..όχι.

Τον ξεζουμίσανε,πιό πριν,
δυο- τρείς,που είχε φίλες,
και το 'παιζ',.. ο πολά βαρύς,
φύλαγε..ΘΕΡΜΟΠΥΛΕΣ.

Πήγες, ν' ανάψεις τα ΚΕΡΙΑ,
κάπου,.. ακούγετ' αμανές.
Εστριψε,..αλα Γαλλικά.
Μπατίρης..,σκέφτηκ' ο μπινές.

Πήρες την πένα και χαρτί.
Της φαντασίας το στρατί,
σε πάει,στο λιμανάκι.
Βάνεις,το πάθος,στα κουπιά,
κι ύστερ' ανοίγεις τα πανιά,
και πλές,..για την ΙΘΑΚΗ.

ΕΛΠΗΝΟΡΑΣ
http://stixoi.info/stixoi.php?info=Poems&act=details&poem_id=64103

Δεν υπάρχουν σχόλια: