Πέμπτη, 7 Ιανουαρίου 2010

ΝΙΚΟΛΑΣ ΑΣΙΜΟΣ-ΠΟΙΗΜΑΤΑ

ΤΡΙΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ
ΑΠ' ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ

ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΚΡΟΚΑΝΘΡΩΠΟΥΣ :

ΚΑΠΟΤΕ ΘΑ ΜΕ ΔΙΑΒΑΣΕΙΣ ΙΣΩΣ,ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΠΑΤΑΣ ΣΤΑΘΕΡΑ,ΤΑ ΖΩΑ




Εδώ η μετάφραση του τραγουδιού που ακούγεται

Passi
Δεν διαλέγουμε ούτε την καταγωγή
ούτε το χρώμα του δέρματός μας
όπως ονειρευόμαστε τη ζωή σ' ένα κάστρο
όταν ζήσουμε στο γκέτο
Γεννημένοι με τη μέγγενη γύρω από το λαιμό, όπως η Cosette του Ουγκό
Γεννημένοι σε σπίτι από καραβόπανο, ενώ μαινόταν η σύγκρουση
Και ανεβήκαμε ψηλά

Γιοι του C.O.N.G.O
Για το μίσος που τρέφω για τους M.I.C.R.O, λόγια πολλά έχω να πω
που βγαίνουν από τα βάθη της ψυχής μου
Ονειρεύομαι να ξεσκίσω αυτόν τον πίνακα που φτιάχτηκε με όπλα, με δάκρυα
Με αίμα και λυγμούς

Refrain (Calogero)
Κοιτώντας τη θάλασσα
Έπρεπε να μεγαλώσω
Κοιτώντας τη στεριά
Έπρεπε να πεθάνω
Ξαναστέκομαι στα πόδια μου
Ονειρεύομαι για τελευταία φορά

Passi
Είμαστε κι οι δυο από την ίδια στόφα
Είμαστε κι οι δυο αποφασισμένοι

Calogero
Ονειρεύομαι για τελευταία φορά

Passi
Ξερή είναι η γη όπου αναπαυόμαστε
και σκορπάει θλίψη
Σε μάτια που δεν μπορούν να κλάψουν, έχω πολλά όνειρα μακρινά
Έχω εξεγερθεί τόσες φορές, με παραμυθιάσαν άλλες τόσες
Κι αυτό με εξοργίζει
Η ζωή χτυπά στον καβάλο, χτυπά στα πλευρά
Από το «δεν έχεις φράγκο» στο χτύπημα ???
Είναι το Κράτος, οι RMίτες, αυτοί που σου λένε «δεν έχεις παρά να ???
Αν είσαι στον πάτο, πρέπει να λιώσεις στη δουλειά
Αν είσαι στον πάτο, πρέπει να λιώσεις στη δουλειά, δεν μπορείς να χαλαρώσεις
Δεν ξέρεις πώς είναι να πρέπει να καταπίνεις τις προσβολές
Να είσαι στην αριστερή πλευρά, κοιτώντας τη θάλασσα μακριά από τις γαλέρες
Δεν ξέρεις πώς είναι να πρέπει να βγεις να μοιράσεις πατάτες ???
Στην αριστερή πλευρά με τον αγέρα της αγχόνης

Refrain

Passi
Είμαστε κι οι δυο από την ίδια στόφα
Είμαστε κι οι δυο αποφασισμένοι

Calogero
Ονειρεύομαι για τελευταία φορά
Κοιτώντας τη θάλασσα
Είσαι αυτός που αντιστέκεται
Κοιτώντας τη στεριά
Το όνομά σου είναι στη λίστα
Με όλο σου το είναι
Καλεσμένος να είσαι εκεί

Passi
Είναι μια ιστορία από την πένα που ασφυκτιά μες το κατράμι
Αυτό το γκρίζο υλικό που καμιά χώρα δεν έχει κατακτήσει
Στεκόμαστε στα πόδια μας, απαντούμε από τα βάθη
Σημαδεύουμε το Πάνθεον
Δίνω μια σ' αυτούς που ήδη έχουν
Την έχω, όπως την έχουν οι φίλοι μου
Θέλουμε να αγγίξουμε τον έναστρο ουρανό, χωρίς να κατεβάσουμε τα παντελόνια
Πολλές μικρές καλές νεράιδες και πολλές Σταχτοπούτες.
Calo και Passi, 2004, δράση.

Ονειρεύομαι για τελευταία φορά
Ξαναστέκομαι στα πόδια μου
Ονειρεύομαι για τελευταία φορά

Passi
Είμαστε κι οι δυο από την ίδια στόφα
Είμαστε κι οι δυο αποφασισμένοι

Calogero
Ονειρεύομαι για τελευταία φορά

Passi
Είμαστε κι οι δυο από την ίδια στόφα
Είμαστε κι οι δυο αποφασισμένοι

Calogero
Ονειρεύομαι για τελευταία φορά

Passi
Δεν διαλέγουμε ούτε την καταγωγή
ούτε το χρώμα του δέρματός μας
όπως ονειρευόμαστε τη ζωή σε ένα κάστρο
όταν ζήσουμε στο γκέτο
Γεννημένοι με τη μέγγενη γύρω από το λαιμό, όπως η Cosette του Ουγκό
Γεννημένοι σε σπίτι από καραβόπανο, ενώ μαινόταν η σύγκρουση
Και ανεβήκαμε ψηλά

Γιοι του C.O.N.G.O
Για το μίσος που τρέφω για τους M.I.C.R.O, λόγια πολλά έχω να πω
που βγαίνουν από τα βάθη της ψυχής μου
Ονειρεύομαι να ξεσκίσω αυτόν τον πίνακα που φτιάχτηκε με όπλα, με δάκρυα
Με αίμα και λυγμούς

Κοιτώντας τη θάλασσα
Όλοι θέλουμε να μεγαλώσουμε
Ο Calo και ο Passi είναι πολύ νέοι για να πεθάνουν

Δεν υπάρχουν σχόλια: